Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
Rota Spanje
Mijn leven en aktiviteiten in Rota (Cadiz) Spanje
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Na ruim 10 jaar zeilen neergestreken in Rota. Mijn hobby's zijn fotograferen, tekenen en schilderen. Vergeet niet in het gastenboek te schrijven!!



Mijn Profiel

Hans Koudenburg2
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Weer wat foto's
10 april 2016 11:45


Plaza de Andalucia
22 april 2014 10:40

Zeilen 25
16 april 2014 10:09

Tintilla de Rota
15 april 2014 11:06




Fotoboeken


COMPLEX (17)
_
Monasterio de Rodilla (10)
_

Pentekeningen (8)
_
Test (1)
_

Lucillo (12)
_
De "Intracoastal Waterway" (5)
_



Weblog Vrienden


Bennekesblogje
Van: Benneke

Redsblog
Van: redone

Hera
Van: hera

Koken kunst kouten
Van: wenny-m

Veracruz
Van: VeraCruz

Limburg49
Van: Korenwolf49

Mijmeringen
Van: Ofsen

Ben en alie mulder
Van: benenalie




Gastenboek berichten

Catharina48
24 april 2016 10:02
_
Vandaag de dag dat je hans feliciteren mag.. mijn wensen van vooral gezondheid en geluk zijn voor jou.

Ulbe en Lusanna
26 juni 2014 00:26
_
Dit is allemaal toch wel bijzonder mooi. Hans, wat een prachtig reisverslag, en jawel, waar wij in voorkomen, zoals op Curacao en Cuba, klopt het allemaal. We waren weer even terug in de tijd.Mooi allemaal. Groetjes aan Ineke.

Catharina van Catharina's wandelwegen
24 april 2014 10:24
_
Proficiat met je verjaardag. ik wens je een gezond gelukkig nieuw jaar erbij...en eh...proost!




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Geertje63 om 06:07
_
Geertje63 Online

Door CarlaBijtje om 06:03
_
CarlaBijtje Online

Door LadyLely om 05:13
_
LadyLely Online

Door bensbach1953 om 05:08
_
Bensbach1953 is vandaag Jarig

Door amonshouwer47 om 05:08
_
Amonshouwer47 is vandaag Jarig

Door HennieReim om 05:08
_
HennieReim is vandaag Jarig

Door BH om 05:08
_
BH is vandaag Jarig

Door rbroekman om 05:08
_
Rbroekman is vandaag Jarig





_

Andere artikelen



Een rups in Paramaribo!


"De pier" gezien vanaf onze boot

Na ons bezoek aan “Devils Island" en Frans Guyana, voeren we noordwaards en dan de Suriname rivier op.

We gooide ons anker er in ter hoogte van Paramaribo. Maar nu… Waar konden we met de bijboot aan land??? Er was vlak bij ons een steiger, die kwam uit bij een luxe bar. (in de openlucht) Dit hele gebeuren was een onderdeel van Hotel Torarica. En het heette “De pier” Dit zou natuurlijk erg mooi zijn, als we deze pier als landing konden gebruiken.. Dus ik trok de stoute schoenen aan en wij meerde de bijboot af bij de pier. Dan naar de receptie van het hotel. Daar aangekomen vroeg ik naar de mogelijkheid om de pier te gebruiken als onze aanleg steiger voor een paar maanden. Nu, dit was in het geheel geen probleem. “Met hoeveel personen bent U?” vroeg de aardige receptioniste…. “Met z’n tweën” Was mijn antwoord. “Oh, geen probleem dan, 80 dollar per persoon per maand, en dan bent U gelijk ook lid van de country club” Was het antwoord. Ik hield me goed en zei: “Mooi, ik laat U nog weten”. Dan, vóór dat we terug aan boord gingen, snel de stad in. Wij hadden een goede vriend “Hans” en die was toen manager in een (voor Paramaribo) groot warenhuis. Dus eerst Hans opzoeken.. Een hele leuke ontmoeting… Het was al weer meer dan drie jaar geleden dat wij elkaar in Nederland voor het laatst ontmoet hadden.
Hans Bleek een hele goede vriend/relatie te hebben… “Frank Robbles” Notabene de manager van Hotel Torarica!!!! Dat was dus Mazzel hebben. Wij vertelde Hans over de 80 dollar per maand per persoon.. Hij hoorde ons aan en verzekerde ons, dat dit alles voor niets kon. Zijn lijfspereuk was: “Kennis heb je in Paramaribo niet nodig. Wél kennissen!” Hij maakte een afspraak, en in de namiddag werden we voorgesteld aan Frank Robles. Dit resulteerde dat we een maand lang gratis lid werden van de Country club, en dat we alle faciliteiten konden gebruiken…Fittness, zwembad enz. (Werd later verlengd met nog eens vier maanden!)
Het was een prima arrangement. Maar, wij wilde er ook van onze kant iets tegenover stellen. Dus gebruikte wij een maal per week een lunch bij het zwembad. Niet goedkoop, maar het hotel had een prima keuken, en een leuke lunchkaart. Op een middag, als we weer bij de pool zitten, wordt het voorgerecht opgediend. Een heerlijke frisse salade. En terwijl wij daarvan genieten, zie ik tot mijn verbazing een rups op een van de sla bladen wandelen. De rups (een grote) is mooi en fris groen van kleur! Net als de slablaadjes!
Ik trek een fris blaadje uit de salade, en leg het bij de tafelrand en zet onze vriend er op. Die loopt niet weg. Hij gaat dan ook lekker verder met zijn maal. Wij dus ook. Het hoofdgerecht komt en ook dat smaakt ons prima! Dan nog een toetje en koffie na. Als ik om de rekening vraag, informeert de ober of het allemaal naar onze zin was. Mijn antwoord was: “Meneer het was voortreffelijk!, Maar laat deze groene jongen even aan de kok zien, die zat op de sla, en ik denk dat hij zijn personeel moet zeggen de sla beter te controleren/wassen. Verder geen probleem, de maaltijd was exellent!” De ober was ontsteld, deed zijn hand voor de mond en liep van ons weg onder het uitroepen van “oh-oh-ooh!!” Wij moesten er heimelijk wel een beetje om lachen. Enige minuten later kwam hij terug met de rekening. Tot mijn verbazing alleen twee glazen wijn en twee koffie! “Ja” zei de ober “Dit is een vijf sterren hotel en dan mag zoiets niet gebeuren! Dus wij bieden u de gehele maaltijd aan en hopen dat U het gebeuren met de sla wil vergeven!” Nu, daar hadden we dus geen moeite mee!
De rest van de tijd dat we in Suriname waren, en ergens gingen eten, nam ik altijd een sigaren kokertje mee met een blaadje sla en een rups er in!!!!



Fort Zeelandia. gezien vanaf het water


Het paleis van justitie. Zou Bouterse hier dan eindelijk veroordeeld worden??


Straatbeeld Paramaribo


"Complex" Voor een paar dagen tegen de pier afgemeerd.


Hardhout


Water innemen bij de dienst voor de scheepvaart. Voor ons vertrek.



Geplaatst op 03 november 2007 10:37 en 981 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Benneke  
03 nov 2007 10:47
Hallo Hans en Ineke, zonder geluk vaart niemand wel. Dat is op jullie wel van toepasssing als ik dit leuke verhaal lees. Die Frank heeft wel gelijk met zijn uitspraak over kennis en kennissen. Zo werkt het vaak. Toch een fijn gevoel dat jullie zo geholpen werden denk k.

Hart. groet van Benneke

Hera  
03 nov 2007 22:47
Hè lekker verhaal weer even om deze tijd Hans... 'k was een paar dagen nogal ruk geweest dus dan heerlijk even ontspannen bij zo'n verhaal.Ik heb iets dergelijks ooit gehad in Harderwijk met een heel dikke worm in mijn sla, dat werd echt niet zo netjes opgelost als bij jou.... Maar ik had ook nooit zo kunnen reageren als jij, om die rups even op een blaadje te zetten. Ik had die wurm al doorgesneden...oh brrr als ik er nog aan denk.
_





_
Willem.J.1  
03 nov 2007 23:39
Mooi verhaal Hans. Grandioos dat je zoveel van de wereld hebt gezien en ons mee laat genieten.

Redone  
04 nov 2007 11:05
Hoi Hans, wat een leuk verhaal, goed idee om die rups mee te nemen!!!
Fijne Zondag.
Gr Ria
_





_
Hans Koudenburg2  
04 nov 2007 11:47
Dank voor de lovende woorden. Ja we hebben een erg leuke tijd gehad in Suriname. Als de gezondheidszorg daar beter was, zou ik er meteen gaan wonen. De mensen zijn daar gemeend hartelijk, warm en gastvrij. Ik zou daar wel aarden. Wat die rups betreft, die is waarschijnlijk in de tuin gegooid, Ik heb later tegen de ober gezegt dat wij in het vervolg een rups meenemen, als we ergens gaan eten. Dat vond hij een reuze mop! Je zou het nog echt kunnen proberen ook, maar dat ligt niet in mijn aard. groetjes Hans